Sinclair’s practical expressivism

[I. Đ. Stojanović]

82 str.

Filozofija - Metaetika / Philosophy - Metaethics

U ovom radu analiziram metaetičku teoriju Nila Sinklera (Neil Sinclair) pod nazivom Praktični ekspresivizam". Sinkler nastoji da ovom teorijom ostvari ciljeve projekta kvazirealizma odnosno ekspresivističkog opravdanja naizgled realističkih pretpostavki i formi jezika morala. Ekspresivizam, za razliku od realizma, tretira moralne tvrdnje kao izraze stavova govornika, a ne kao opise objektivne moralne realnosti. Ako je ova ekspresivistička perspektiva adekvatna, čini se da je teško objasniti smislenost pružanja argumenata u prilog prihvatanja moralnih tvrdnji, kao i govora o istinitosti moralnih iskaza. Istinitost se tradicionalno analizira kao podudaranje iskaza sa objektivnim stanjem stvari a nuđenje argumenata u prilog određenih tvrdnji kao nastojanje da se ukaže na to da stavovi protivnika ne odgovaraju ovom stanju stvari. Pošto ekspresivisti ne posmatraju moralne iskaze kao opise stvarnosti, ovo objašnjenje pomenutih aspekata moralne prakse im nije dostupno. Sinkler razvija alternativnu interpretaciju moralne prakse, koja omogućava sistematično objašnjenje njenih različitih aspekata bez pozivanja na realističko razumevanje uloge moralnog jezika. U njegovoj teoriji, centralno mesto zauzima razumevanje moralne prakse kao sredstva za kolektivnu koordinaciju interesa i preferencija. U svojoj analizi, usmeravam se na centralne aspekte moralne prakse i nastojim da pokažem da je Sinklerova ekspresivistička interpretacija ovih aspekata adekvatna. U tu svrhu poredim njegov pristup sa realističkim i ekspresivističkim alternativama, razmatram neke od potencijalnih primedbi koje se mogu uputiti njegovoj teoriji, i nastojim da formulišem odgovore koji se zasnivaju na pojmovnim resursima koje Sinklerova teorija nudi.

In this dissertation, I analyze Neil Sinclair’s metaethical theory he calls "practical expressivism". With this theory, Sinclair tries to achieve the goals of the quasi-realism project, i.e. the expressivist justification of apparently realistic assumptions and forms of moral language. Expressivism, unlike realism, treats moral claims as expressions of the speaker's views, not as descriptions of objective moral reality. If this expressivist perspective is adequate, it seems difficult to explain the meaningfulness of providing arguments in support of accepting moral claims, as well as talking about the truth of moral statements. Truthfulness is traditionally analyzed as matching statements with the objective state of affairs, and offering arguments in support of certain claims as an effort to point out that the opponent's views do not correspond to this state of affairs. Since expressivists do not view moral statements as descriptions of reality, this explanation of the mentioned aspects of moral practice is not available to them. Sinclair develops an alternative interpretation of moral practice, which allows for a systematic explanation of its various aspects without appealing to a realist understanding of the role of moral language. Central to his theory is the understanding of moral practice as a means of collective coordination of interests and preferences. In my analysis, I focus on central aspects of moral practice and try to show that Sinclair's expressivist interpretation of these aspects is adequate. To this end, I compare his approach with realist and expressivist alternatives, consider some of the potential objections to his theory, and seek to formulate responses based on the conceptual resources that Sinclair's theory offers.

ekspresivizam, metaetika, antirealizam, moralna psihologija, kvazirealizam, metafizika morala

expressivism, metaethics, antirealism, moral psychology, quasi-realism, metaphysics of morality

17(043.3) 14 Sinclair Н.(043.3)

Tekst